Í efnahagslegu tilliti eiga Norðurlöndin margt sameiginlegt. Þau eru öll lítil opin hagkerfi þar sem utanríkisverslun gegnir stóru hlutverki. Ríkin hafa einnig þróast hratt úr fátækum landbúnaðarríkjum í nútímaleg iðnaðarsamfélög sem teljast vera meðal þeirra samkeppnishæfustu í heiminum. Bæði einstaklingar og forystumenn í þjóðmálum í öðrum ríkjum sýna því norræna líkaninu áhuga. Spurt er hvernig þessi litlu ríki með stóran opinberan geira, hátt þjónustustig og mikla skattbyrði geta verið svona efnahagslega sterk.
Lítli opin hagkerfi eru þó viðkvæm fyrir alþjóðlegum hagsveiflum eins og kreppan 2008 sýndi greinilega. Ísland varð sérstaklega illa úti í þetta sinn, en til dæmis Finnland og Svíþjóð gengu í gegnum miklar efnahagslægðir á tíunda áratug síðustu aldar, og Norðmenn upplifðu einnig bankakreppu þá. Danir gegnu í gegnum alvarlega skipulagskreppu á níunda áratugnum sem hafði í för með sér umfangsmikla endurreisnaráætlun, sem stundum var kölluð "kartöflukúrinn". Kreppan á tíunda áratugnum hafði einnig í för með sér mikla endurskipulagningu í sænsku og finnsku efnahagslífi, Ísland gengur nú í gegnum sársaukafullt breytingaskeið í kjölfar kreppunnar
Norðurlöndin iðnvæddust seint, en hratt. Í fyrstu fólst iðnvæðingin oft í nýtingu náttúruauðlinda. Í Finnlandi og Svíþjóð var það aðallega skógarhögg sem fól í sér tækifæri til aukins útflutnings, og í Svíþjóð var að auki málmur í jörðu sem knúði hagvöxtinn. Talið er að sænska fyrirtækið Stora Kopperberg sé elsta fyrirtæki í heimi, í dag er það hluti af Storra Enso, en upphaf þess má rekja til þrettándu aldar.
Norðmenn hafa nýtt sér hinar mörgu ár sem renna um landið til orkuframleiðslu, en olíulindir í Norðursjónum hafa einnig styrkt norskan efnahag verulega. Norðmenn og Íslendingar stunda einnig umfangsmiklar fiskveiðar. Efnahagsþróunin í Danmörku byggir á nýtingu gjöfuls ræktarlands, sem hefur í för með sér að landbúnaður og matvælaframleiðasla gegna lykilhlutverki í dönsku efnahagslífi.
Skipulagsbreytingar á Norðurlöndum hafa tekið skamman tíma og á síðustu áratugum hafa hátækniiðnaður og fyrirtæki í þjónustugeiranum vaxiðmjög hratt. Löndin eru í farabroddi í nýsköpun. Fyrirtæki eins og Nokia og Ericsson eru í fremstu röð innan fjarskiptageirans.
Á undanförnum áratugum hafa erlendar fjárfestingar einnig aukist á Norðurlöndum, það hefur að mestu leyti haft jákvæð áhrif á norrænu hagkerfin og sérstaklega á þá geira sem vaxa hraðast. Jafnvel þó ýmsir hafi haft áhyggjur af framtíð Norðurlandanna í alþjóðlegu umhverfi hafa löndin, eins og áður, aðlagast og nýtt sér þau tækifæri sem hnattvæðingin hefur í för með sér.
Norðurlöndin hafa haft ólíkaafstöðu til samþættingar innan Evrópu. Noregur og Ísland hafa valið að standa utan ESB, jafnvel þó þau séu aðilar að evrópska efnahagssvæðinu, EES. Danmörk, Finnland og Svíþjóð eiga öll aðild að ESB, en einungis Finnland er hluti af evrusvæðinu.
Þrátt fyrir að löndin hafi, að hluta til, haft mismunandi afstöðu gagnvart samþættingarferlinu, hafa Norðurlöndin tengst nánari böndum á undanförnum áratugum. Samþættingarferlið og hnattvæðingin endurspeglast oft í auknum svæðisbundnum efnahagsaðgerðum. Norrænt atvinnulíf samþættist hratt í gegnum fyrirtækjakaup og samruna stórfyrirtækja frá tveimur eða fleiri löndum. Besta dæmið er trúlega norræna bankasamsteypan Nordea, en Arla, Stora Enso, Tieto, TeliaSonera og Sampo Bank innan Den Danske Bank eru einnig dæmi um norræn bandalög.
Þar sem verslun milli landa er mikil er oft litið á Norðurlöndin sem stóran heimamarkað. Efnahagsleg tengsl milli landanna hafa aftur á móti lengi verið talsverð. Það hefur komið til af efnahagslegum og skipulagslegum ástæðum, en einnig vegna þess að stjórnkerfin eru svipuð, vegna skyldleika tungumálanna og sögulegrar og menningarlegrar nálægðar.
Stofnanir á Norðurlöndum hafa einnig fylgt svipuðum þróunarmynstrum. Hlutverk ríkisins og opinberi geirinn hafa haft mikil áhrif á efnahagslífið á öllum Norðurlöndunum, aðallega með fjárfestingum þessara aðila í samgöngukerfi, menntun og rannsóknum en einnig í félagslegri velferð. Jafnvel þó skattbyrði í löndunum hafi verið mikil hefur velferðarríkið verið talið ein af undirstöðum efnahagsþróunarinnar.
Jafnframt því að allir íbúar njóta góðs af velferðarríkinu hefur það einnig haft góð áhrif á efnahagslífið. Opinberi geirinn og velferðarþjónustan hafa stuðlað að því að íbúar landanna eru vel menntaðir og þátttaka á vinnumarkaði er mikil. Stöðugt þjóðfélag, sterk lýðræðishefð og skilvirkt regluverk hefur stuðlað að því að á Norðurlöndum er mannauður mikill, en hann er ein af mikilvægustu stoðum norrænu hagkerfanna.