Með kristnitökunni á elleftu öld urðu Norðurlönd hluti af Evrópu og konungsríkin þrjú, Danmörk, Noregur og Svíþjóð sem náðu til þess svæðis sem nefnist Skandínavía í dag urðu til.
Með versluninni urðu Norðurlönd í auknum mæli hluti af Evrópu og samfélagið líktist því sem gerðist á meginlandi Evrópu. Á síðmiðöldum sameinuðust öll Norðurlöndin pólitiskt í Kalmarsambandinu.
Kalmarsambandið leið undir lok og nýju ríkin tvö, Danmörk-Noregur og Svíþjóð tókust á, í stöðugum stríðsrekstri með það að markmiði að verða Norrænt stórveldi. En þegar upp var staðið urðu bæði ríkin að sætta sig við hlutverk evrópskra smáríkja.
Fólksfjölgun og iðnvæðing breytti Evrópu og Norðurlöndum á nítjándu öld. Nýir samfélagshópar beindu pólitíska kerfinu í átt að lýðræði. Stórpólitík og þjóðernishyggja lögðu grunninn að sjálfstæði Noregs, Finnlands og Íslands.
Velferð á ábyrgðvarð leiðarljós stjórnmálamanna í Norrænu iðnríkjunum á tuttugustu öldinni. Í heimsstyrjöldunum og kalda stríðinu tókust smáríkin fimm á við erfiðar aðstæður en hafa haldið sjálfstæði sínu og þróað friðsamleg lýðræðisþjóðfélög. Nú á tímum standa þau andspænis nýjum úrlausnarefnum í hnattvæddum heimi.