Norðurlönd - evrópskt svæði frá víkingatímanum þar til í dag
Með kristnitökunni á elleftu öld urðu Norðurlönd hluti af Evrópu og konungsríkin þrjú, Danmörk, Noregur og Svíþjóð sem náðu til þess svæðis sem nefnist Skandínavía í dag urðu til.
Sá heimshluti sem við nefnum Norðurlönd byrjaði fyrir alvöru að hafa samband við önnur Evrópuríki á víkingatímanum (u.þ.b. 800-1050 e.k.) Heiðnir sæfarar úr norðri herjuðu, versluðu og settust að í stórum hluta Evrópu.
Mótleikur Evrópumanna var umfangsmikið trúboð. Norrænir höfðingjar sáu fljótt hvernig hin nýja trú gat gagnast þeim, en vald þeirra jókst og auðveldaði samskipti við meginlandið. Trúboðarnir vildu einnig að þessum nýju svæðum yrði stjórnað af kristnum konunugum sem studdu uppbyggingu kirkjunnar.
Elsti hluti sögunnar er sveipaður myrkri sagnanna en undir lok elleftu aldar voru ríkin þrjú Danmörk, Noregur og Svíþjóð stofnuð og skiptu þau Skandínavíu á milli sín.
Siglingaleiðirnar tengdu löndin
Siglingaleiðirnar tengdu löndin Danmörk varð landið við mynni Eystrasalts og réði yfir Jótlandi, Skáni og eyjunum þar á milli, Noregur þýðir "norðurleiðin", þ.e.a.s. siglingaleiðin frá Göta og Óslófirði í kringum Suður-Noreg og áfram í norður, en kjarnasvæði Svíþjóðar var meðfram Eystrasaltsströndinni og í kringum vötnin í Mið-Svíþjóð.
Auk Skandínavíu (Danmörk, Noregur og Svíþjóð) byggðust Ísland, Færeyjar og Grænland einnig af norrænum mönnum á víkingatímanum og urðu á endanum hluti af norska ríkinu; Finnland dagsins í dag varð smám saman hluti af sænska ríkinu á tólftu og þrettándu öld.
