Inngangur að samningnum 6. febrúar 1931

Hans hátign konungur Íslands og Danmerkur, Forseti lýðveldisins Finnlands, Hans hátign konungur Noregs og Hans hátign konungur Svíþjóar, sem hafa orðið ásáttir um að gera samning milli Íslands, Danmerur, Finnlands, Noregs og Svíþjóðar, er hafi að geyma alþjóðleg einkamálarjettar-ákvæði um hjúskap, ættleiðingu og lögráðamensku [svo], hafa útnefnt sem umboðsmenn sína:

Hans hátign konungur Íslands og Danmerkur:

Sendiherra sinn í Stokkhólmi, Erik Julius Christian Scavenius;

Forseti lýðveldisins Finnlands:

Sendiherra lýðveldisins í Stokkhólmi, Rafael Waldemar Erich;

Hans hátign konungur Noregs:

Sendiherra sinn í Stokkhólmi, Johan Herman Wollebæk;

Hans hátign konungur Svíþjóðar: Utanríkisráðherra sinn, hans hágöfgi Fredrik Ramel, fríherra;

sem, með gildu umboði, hafa komið sjer saman um eftirfarandi greinar:

Inngangur að samningnum 26. mars 1953

Forseti lýðveldisins Íslands, Hans Hátign konungur Danmerkur, forseti lýðveldisins Finnlands, Hans Hátign konungur Noregs og Hans Hátign konungur Svíþjóðar, sem hafa komið sér saman um að gera með sér milliríkjasamning milli Íslands, Danmerkur, Finnlands, Noregs og Svíþjóðar um breytingar á 2., 7. og 9. grein í milliríkjasamningi þeim, sem ofangreind ríki gerðu með sér þann 6. febrúar 1931 og hefir að geyma alþjóðleg einkamálaréttarákvæði um hjúskap, ættleiðingu og lögráðamennsku, hafa útnefnt sem umboðsmenn sína:

Forseti lýðveldisins Íslands:

sérlegan sendiherra lýðveldisins og ráðherra með umboði í Stokkhólmi dr. Helga P. Briem;

Hans Hátign konungur Danmerkur:

sérlegan sendiherra sinn með umboði í Stokkhólmi Knud Aage Monrad-Hansen;

Forseti lýðveldisins Finnlands:

sérlegan sendiherra lýðveldisins og ráðherra með umboði í Stokkhólmi Georg Achates Gripenberg;

Hans Hátign konungur Noregs:

sérlegan sendiráðherra sinn með umboði í Stokkhólmi Birger Bergersen;

Hans Hátign konungur Svíþjóðar:

utanríkisráðherra sinn, hans hágöfgi Bo Östen Undén;

Sem að fengnum nauðsynlegum umboðum, hafa orðið ásáttir um, að eftirfarandi greinar í ofangreindum samningi, dags. 6. febrúar 1931, skuli breytast svo, að þær hljóði svo:

Inngangur að samningnum 3. nóvember 1969

Ríkisstjórnir Íslands, Danmerkur, Finnlands, Noregs og Svíþjóðar hafa orðið ásáttar um, að 1., 2. og 10. gr. í Norðurlandasamningnum frá 6. febrúar 1931 um alþjóðleg einkamálaréttarákvæði um hjúskap, ættleiðingu og lögráð skuli hljóða þannig:

Inngangur að samningnum 20. nóvember 1973

Ríkisstjórnir Íslands, Danmerkur, Finnlands, Noregs og Svíþjóðar hafa orðið ásáttar um, að 1. 9. 10. og 22. gr. í Norðurlandasamningnum frá 6. febrúar 1931, um alþjóðleg einkamálaréttarákvæði, um hjúskap, ættleiðingu og lögráð skulu hljóða þannig:

Inngangur að samningnum 6. febrúar 2001

Ríkisstjórnir Danmerkur, Finnlands, Íslands, Noregs og Svíþjóðar hafa orðið ásáttar um eftirfarandi:

Inngangur að samningnum 26. janúar 2006

Ríkisstjórnir Danmerkur, Finnlands, Íslands, Noregs og Svíþjóðar hafa orðið ásáttar um eftirfarandi:

I. Hjúskapur

1. grein

Nú óskar ríkisborgari einhvers samningsríkjanna könnunar á hjónavígsluskilyrðum eða lýsingar hjá stjórnvaldi einhvers hinna ríkjanna, og skal þá kanna rétt hans til að ganga í hjúskap eftir lögum þess ríkis, enda eigi annað hjónaefna þar heimili, en ella eftir lögum þess ríkis þar sem hann á ríkisfang. Ætíð skal þó beita lögum þess ríkis, sem hjónaefnið á ríkisfang í, ef það óskar þess. Nú skal kanna rétt til að ganga í hjúskap eftir lögum þess ríkis, þar sem hjónaefni á ríkisfang, og getur hlutaðeigandi stjórnvald þá krafizt þess, að rétturinn sé sannaður með vottorði, sem gefið var út af stjórnvöldum þess ríkis, sem það á ríkisfang í.

Nú er svo fyrir mælt í lögum samningsríkis, sem hjónaefni á heimilisfesti í, að foreldrar þess eða lögráðamaður samþykki ráðahaginn, og skal þá eftir því farið, þótt slíks samþykkis sé ekki krafizt í lögum þess ríkis, þar sem könnun hjónavígsluskilyrða fer fram.

Um könnunina og lýsinguna gilda að öðru leyti lög þess ríkis, sem hlutaðeigandi stjórnvald heyrir til.

2 Nýr texti 1969
3 Nýr texti 1973

2. grein

Hafi könnun á hjónavígsluskilyrðum eða lýsing átt sér stað hjá stjórnvaldi einhvers samningsríkjanna, getur stjórnvald í öðru samningsríki, meðan könnun eða lýsing er enn í gildi framkvæmt hjónavígslu án nýrrar könnunar eða lýsingar. Gildir þetta án tillits til þess, hvort aðilarnir eiga ríkisfang í einhverju samningsríkjanna.

Um hjónavígsluna gilda að öðru leyti lög þess ríkis, sem vígslumaðurinn heyrir til.

1 Nýr texti 1953
2 Nýr texti 1969

3. grein

Að því er snertir fjármál hjóna, sem eiga, og áttu við stofnun hjónabandsins, ríkisfesti í samningsríki, skal beita lögum þess samningsríkis þar sem þau tóku sér heimilisfesti þegar þau gengu í hjónaband.

Hafi bæði hjónin síðar tekið sér heimilisfesti í öðru samningsríki og búið þar í að minnsta kosti tvö ár skal í staðinn beita lögum þess ríkis. Hafi bæði hjónin fyrr á hjónabandsárum sínum átt heimilisfesti þar, eða eigi þau ríkisfesti í því ríki, skal þó beita lögum þess ríkis um leið og þau taka sér þar heimilisfesti.

6 Nýr texti 2006

3. grein a

Hjón, sem 3. gr. á við um, geta gert með sér samkomulag um að um fjármál þeirra skuli beita lögum samningsríkis þar sem annað hvort þeirra á heimilisfesti eða ríkisfesti þegar samkomulagið er gert. Slíkt samkomulag um lagaval má einnig gera fyrir hjónaband.

Hafi annað hvort eða bæði hjónin tekið sér heimilisfesti í öðru samningsríki á hjónabandstímanum geta þau einnig gert með sér samkomulag um að beita skuli lögum þess samningsríkis þar sem þau áttu síðast bæði heimilisfesti samtímis.

7 Nýr texti 2006

3. grein b

Um heimild annars hvors hjóna til að ráða yfir fasteign, samsvarandi eign eða bústað, sem er í einhverju samningsríkjanna, skal jafnan fara eftir lögum þess ríkis.

7 Nýr texti 2006

3. grein c

Ef skipt er um lög, sem beitt er um fjármál hjóna, hefur það engin áhrif á réttarverkan löggerninga sem áður voru gerðir.

Um gildi ákvæða kaupmála fer eftir lögum þess samningsríkis, sem á að beita um fjármál hjónanna, þegar slíkt álitamál kemur upp.

7 Nýr texti 2006

4. grein

Samkomulag um lagaval eða kaupmála hjóna, sem 3. gr. og 3. gr. a eiga við um, skulu skoðuð gild í öllum samningsríkjunum hvað form þeirra snertir hafi þau, þegar þau voru gerð, uppfyllt formskilyrði:

1. þeirra laga sem skv. 3. gr. og 3. gr. a átti að beita um fjármál hjónanna, eða

2. laga samningsríkis þar sem bæði hjónin eða annað hvort þeirra átti ríkisfesti.

Innihaldi lögin ekki formskilyrði hvað snertir samkomulag um lagaval fer um gildi þess samkvæmt formskilyrðum kaupmála.

Sérhvert ríkjanna getur, gagnvart þriðja manni, gert það að skilyrði fyrir gildi samkomulags um lagaval eða kaupmála að samkomulagið eða kaupmálinn sé skráður samkvæmt lögum þess.

6 Nýr texti 2006

4. grein a

Hafi hjón, sem 3. gr. á við um, síðar tekið sér heimilisfesti í ríki, sem ekki er samningsríki, er ekki unnt að beita ákvæðum samningsins um fjármál þeirra.

7 Nýr texti 2006

5. grein

Beiðni um búskifti milli hjóna, sem svo er ástatt um sem segir í 4. grein, ákvarðast í því ríki, þar sem hvorutveggja hjónanna eiga búsetu. Ef þau eiga heimilisfang hvort í sínu ríki, ákvarðast beiðnin í því ríki, sem það hjóna, er krafan er á hendur gerð, á búsetu í, eða, sje það búsett í Finnlandi, í því ríki, þar sem lögin, sem samkvæmt 3. grein á að fara eftir um fjármál hjónanna, eru í gildi.

6. grein

Ákvæði 3. til 5. greinar gilda ekki um hjúskap, þar sem lögfylgjurnar samkvæmt lögum einhvers hinna hlutaðeigandi ríkja eiga að dæmast eftir hinum eldri hjúskaparlögum.

7. grein

Krafa um skilnað að borði og sæng eða um lögskilnað hjóna sem eru ríkisborgarar í og eiga heimilisfang í samningsríki skal ákvarðast í því ríki þar sem:

1. hjónin eiga heimilisfang,

2. hjónin áttu síðast samtímis heimilisfang og annað þeirra býr ennþá,

3. hjónin eru ríkisborgarar,

4. það hjónanna sem kröfunni er beint gegn á heimilisfang,

5. annað hvort hjónanna á heimilisfang ef um sameiginlega kröfu er að ræða,

6. það hjónanna sem leggur kröfuna fram á heimilisfang og hefur búið a.m.k. síðasta árið áður en krafan er borin fram, eða

7. það hjónanna sem leggur kröfuna fram er ríkisborgari og á heimilisfang ef viðkomandi hefur búið þar a.m.k. síðustu sex mánuðina áður en krafan er lögð fram.

Einnig má ákvarða kröfu um lögskilnað á grundvelli skilnaðar að borði og sæng í því ríki þar sem skilnaður að borði og sæng var veittur.

1 Nýr texti 1953
4 Nýr texti 2001

8. grein

Í sambandi við kröfu um skilnað að borði og sæng eða um lögskilnað getur sama eða annað yfirvald einnig tekið ákvörðun um sambúðarslit um stundarsakir og um búskipti. Það getur enn fremur tekið ákvörðun um forsjá, búsetu barns og umgengni við barn að því tilskildu:

1. að hjónin eigi barnið saman, og

2. að barnið eigi heimilisfang í því ríki þar sem krafan um skilnað að borði og sæng eða um lögskilnað er til meðferðar.

Eigi barnið ekki heimilisfang í því ríki þar sem krafan um skilnað að borði og sæng eða um lögskilnað er til meðferðar má samt sem áður taka þar ákvörðun um forsjá, búsetu barns og umgengni við barn ef:

1. barnið á heimilisfang í samningsríki,

2. hjónin eiga barnið saman og a.m.k. annað þeirra hefur forsjá þess,

3. hjónin hafa samþykkt að úrskurðað verði í málinu í því ríki þar sem fjallað er um kröfuna um skilnað að borði og sæng eða um lögskilnað, og

4. það er barninu fyrir bestu að með málið sé farið í því ríki.

Í málum um forsjá, búsetu barns og umgengni við barn skal beita heimildinni skv. 1. og 2. mgr. í samræmi við Haag-samninginn frá 25. október 1980 um einkaréttarleg áhrif af brottnámi barna til flutnings milli landa. Sérstaklega skal tekið tillit til 3. og 16. gr. samningsins.

4 Nýr texti 2001

8. grein a

Ef mál sem 7. eða 8. gr. tekur til, milli sömu aðila, er borið undir þar til bært yfirvald í fleiri en einu samningsríkjanna skal það yfirvald sem málið var síðar borið undir vísa málinu frá af sjálfsdáðum og láta hinu yfirvaldinu eftir að taka ákvörðun í málinu.

Við beitingu 1. mgr. telst skilnaður að borði og sæng og lögskilnaður vera sama málið.

5 Ný grein 2001

9. grein

Við meðferð mála sem 7. og 8. gr. taka til skal beita gildandi lögum í viðkomandi samningsríki. Þó skal ávallt taka ákvarðanir í málum sem snerta búskipti samkvæmt þeim lögum sem eiga við um fjármál hjónanna skv. 3. gr.

Skilnaður að borði og sæng sem fengist hefur í einu ríkjanna veitir sama rétt til lögskilnaðar í hinum ríkjunum og skilnaður að borði og sæng er þar hefur fengist.

Í samningsríki þar sem ekki eru í lögum ákvæði um skilnað að borði og sæng en í vissum tilvikum byggt á að umhugsunarfrestur sé undanfari lögskilnaðar eiga hjón, sem veittur hefur verið skilnaður að borði og sæng í öðru samningsríki og hafa síðan búið hvort í sínu lagi svo lengi sem svarar umhugsunarfrestinum og ekki tekið upp sambúð að nýju, rétt á að fá lögskilnað án undanfarandi umhugsunarfrests.

1 Nýr texti 1953
3 Nýr texti 1973
4 Nýr texti 2001

10. grein

Þegar fjármál hjóna, sem fengið hafa skilnað að borði og sæng, ákvarðast eftir lögum samningsríkis, sem ekki byggir á reglum um skilnað að borði og sæng, skulu fjárverðmæti sem öðru áskotnast eftir skilnaðinn, verða séreign þess, en ábyrgð á skuldum miðast við aðstæður eins g þær voru við skilnað að borði og sæng. Að öðru leyti skal farið að lögum þessa ríkis, að því er til búskipta tekur við lögskilnað.

Andist annað hjóna eftir að skilnaður að borði og sæng er veittur og spurning vaknar um rétt hins eftirlifandi til arfs eftir hið látna samkvæmt reglum um lögerfðir eða samkvæmt erfðaskrá, og beita skal lögum samningsríkis, sem ekki byggir á reglum um skilnað að borði og sæng, skal skilnaður að borði og sæng lagður að jöfnu við lögsklnað ef hinn fyrrnefndi varir enn.

2 Nýr texti 1969
3 Nýr texti 1973

II. Ættleiðing

11. grein

Nú ætlar ríkisborgari eins samningsríkjanna, sem á heimilisfang í einu þeirra, að ættleiða einhvern, sem á ríkisborgararjett í einhverju ríkjanna, og ber þá að leita leyfis til þess í því ríki, sem ættleiðandi á heimilisfang í.

12. grein

Við úrskurðun á beiðninni ber í hverju ríkjanna að fara eftir þar gildandi lögum. Ef sá, sem ættleiða á, er undir 18 ára að aldri og sje hann búsettur í því ríki, sem hann á ríkisborgararjett í, má þó ekki veita leyfið í öðru ríki áður en hlutaðeigandi yfirvald, sem barna umsjónin heyrir undir í því landi þar sem hann er ríkisborgari, hefir haft tækifæri til þess að láta í ljós álit sitt.

13. grein

Beiðni um ógildingu ættleiðingar, sem ríkisborgarar í samningsríkjunum eru aðiljar að og stofnað hefir verið til í einhvejru þeirra, ber að útkljá í því ríki, sem ættleiðandinn á heimilisfang í, eða, sje hann ekki búsettur í neinu samningsríkjanna, í því ríki, sem ættleiddur á heimilisfang í.

Þegar slíkt skal útkljá, ber í hverju ríkinu að fara eftir þar gildandi lögum.

III. Lögráðamennska

14. grein

Lögráðamennska fyrir ólögráða ríkisborgara einhvers samningsríkjanna, sem er búsettur í einhverju hinna ríkjanna, heyrir undir yfirvöldin í síðarnefndu ríki, nema lögráðamennskan sje þegar framkvæmd í einhverju hinna ríkjanna af fæddum eða skipuðum lögráðamanni.

Sama gildir um sviftingu lögræðis og lögráðamennsku fyrir þann, sem sviftur hefur verið lögræði.

15. grein

Lögráðamenn má skipa til bráðabirgða og aðrar bráðabirgðarráðstafanir má gera í sjerhverju ríkinu.

16. grein

Með málefni þau, sem um ræðir í 14. og 15. grein, ber í hverju landi að fara eftir þar gildandi lögum.

17. grein

Um afleiðingarnar í fjárhagslegum efnum af sviftingu lögræðis og um heimildir lögráðamannsins gilda lögin í ríki því, sem lögráðamennskan er framkvæmd í.

Þetta ákvæði gildir ekki um hæfileikann til að bindast skyldum eftir víxli eða tjekka.

18. grein

Samkvæmt samkomulagi milli hlutaðeigandi ráðuneyta má flytja lögráðamennsku til einhvers hinna ríkjanna, ef hinn ólögráða hefir búsett sig þar, eða það af öðrum ástæðum er talið hagkvæmt.

19. grein

Spurningin um afnám lögræðissviftingar, sem hefir verið ákveðin í einhverju samningsríkinu, skal, sje sá lögræðissvifti ríkisborgari í einhverju þeirra, úrskurðuð í því ríki, sem lögráðamennskan er framkvæmd í.

Við úrskurð þennan skal í hvejru ríki farið eftir þar gildandi lögum.

20. grein

Nú er ríkisborgari í einu samningsríkinu sviftur lögræði í einhverju hinu ríkinu, eða lögræðissvifting er afnumin, og ber þá án tafar senda tilkynningu um þetta til hlutaðeigandi ráðuneytis í því ríki, sem hann á ríkisborgararjett í.

21. grein

Ákvæðunum í 17., 19. og 20. grein skal beitt á hliðstæðan hátt, þegar ríkisborgari eins samningsríkjanna, sem er búsettur í Danmörku og ekki hefir þegar verið sviftur lögræði í einhverju ríkinu, er settur undir tilsjón (Lavværgemaal) í Danmörku.

Þessi lögráðamennska er ekki til fyrirstöðu lögræðissviftingu í einhverju hinu ríkinu, sem hlutaðeigandi tekur heimilisfang í.

IV. Almenn ákvæði

22. grein

Úrskurðir umboðsstjórnar og aðfararhæfir dómsúrskurðir, sem eru uppkveðnir í einhverju ríkjanna samkvæmt 5., 7., 8., 10., 11., 13., 14., 15., 19. eða 21. grein, skulu gilda í hinum ríkjunum án sjerstakrar staðfestingar og án rannsóknar á því, hvort úrlausnin sje rjett eða forsendur hennar að því er snertir heimlisfang eða ríkisborgararjett í einu eða öðru samningsríkinu.

3 Nýr texti 1973
4 Nýr texti 2001

Lokaákvæði samningsins 6. febrúar 1931

23. grein

Samning þennan skal fullgilda og fullgildingarskjölunum skifst á í Stokkhólmi eins fljótt og auðið er.

Samningurinn gengur í gildi þann 1. jan. eða 1. júlí næst eftir afhendinguna á fullgildingarskjölunum.

Sjerhvert ríkjanna getur sagt samningnum upp gagnvart sjerhverju hinu ríkinu með 6 mánaða uppsagnarfresti, svo að hann gangi úr gildi þann 1. janúar eða 1. júlí.

Þessu til staðfestingar hafa umboðsmennirnir undirritað samning þennan og sett undir hann innsigli sín.

Gert í einu eintaki á íslensku, dönsku, finsku [svo], norsku og sænsku, og að því er sænskuna snertir í tveim textum, öðrum fyrir Finnland, og öðrum fyrir Svíþjóð, í Stokkhólmi hinn 6. febrúar 1931.

Lokaákvæði

Í sambandi við undirskriftina í dag undir samninginn milli Íslands, Danmerkur, Finnlands, Noregs og Svíþjóðar, er hefir að geyma alþjóðleg einkamálarjettarákvæði um hjúskap, ættleiðingu og lögráðamennsku, hafa umboðsmenn samningsríkjanna gert eftirfarandi yfirlýsingu:

Milli samningsríkjanna er samkomulag um:

1) að samningurinn skyldar ekki yfirvöld neins samningsríkjanna til að vígja fólk, sem sakir ófrávíkjanlegs ákvæðis í löggjöf hlutaðeigandi ríkis má ekki ganga í hjúskap vegna skyldleika eða mægða;

2) að sá, sem eigi hefir náð 21 árs aldri, en hefir fengið lögræði eftir finskum [svo] lögum við að ganga í hjúskap eða eftir íslenskum lögum við skilnað að borði og sæng eða upplausn hjúskapar, skuli eigi álitinn ólögráða vegna æsku, þótt hann taki heimilisfang í öðru samningsríkjanna en að sínu leyti Finnlandi eða Íslandi.

Stokkhólmi, hinn 6. febrúar 1931.

Lokaákvæði samningsins 26. mars 1953

Samning þenna skal fullgilda skal fullgilda og fullgildingarskjölum komið til varðveizlu í skalasafni sænska utanríkisráðuneytisins, eins fljótt og auðið er.

Samningur þessi öðlast gildi fyrsta dag næsta almanaksmánaðar, eftir að fullgildingarskjölin hafa verið afhent. Hann telst fullkomna samninginn, dags. 6. febrúar 1931, sem hefir að geyma alþjóðleg einkamálaréttarákvæði um hjúskap, ættleiðingu og lögráðamensku [svo] og er því ekki hægt að segja honum upp sérstaklega.

Þessu til staðfestu hafa umboðsmenn hvers ríkis fyrir sig undirritað þennan samning og sett undir hann innsigli sín.

Gert í einu eintaki á íslenzku, dönsku, finnsku, norsku og sænsku, en að því er sænskuna snertir í tveim textum, öðrum fyrir Finnland og hinum fyrir Svíþjóð, hinn 26. marz 1953.

Lokaákvæði samningsins 3. nóvember 1969

Samkomulag þetta skal fullgilda og skal afhenda fullgildingarskjölin sænska utanríkisráðuneytinu.

Samkomulagið gengur í gildi 1. janúar eða 1. júlí næstan eftir afhendingu fullgildingarskjala allra samningsríkjanna.

Danska dómsmálaráðuneytið getur, að höfðu samráði við dómsmálaráðuneyti hinna samningsríkjanna, ákveðið, að samningurinn frá 6. febrúar 1931 ásamt síðari breytingum skuli gilda að því er varðar Grænland. Að því er varðar beitingu samningsins í Færeyjum og á Grænlandi getur danska dómsmálaráðuneytið á sama hátt ákveðið þau frávik, sem sérstakar aðstæður í Færeyjum eða á Grænlandi kunna að krefjast.

Þessu til staðfestingar hafa undirritaðir fulltrúar undirritað samkomulag þetta.

Gert í Stokkhólmi hinn 3. nóvember 1969, í einu eintaki á íslenzku, dönsku, finnsku, norsku og sænsku, en að því er varðar sænskuna í tveimur textum, öðrum fyrir Finnland og hinum fyrir Svíþjóð.

Lokaákvæði samningsins 20. nóvember 1973

Samningsríkin geta gengið að þessu samkomulagi með því:

a) að undirrita það án fyrirvara um fullgildingu, eða

b) að undirrita það með fyrirvara um fullgildingu ásamt eftirfarandi fullgildingu.

Fullgildingarskjölin skulu sett til vörzlu í sænska utanríkisráðuneytinu.

Samkomulagið gengur í gildi 1. janúar eða 1. júlí næstan eftir að samningsríkin hafa öll gengið að samkomulaginu.

Til þess að samningnum verði beitt um Færeyjar og Grænland, getur danska dómsmálaráðuneytið, að höfðu samráði við dómsmálaráðuneyti hinna samningsríkjanna, ákveðið þau frávik, sem sérstakar færeyskar eða grænlenzkar aðstæður kunna að krefjast.

Lokaákvæði samningsins 6. febrúar 2001

II.

Að því er varðar beitingu samkomulagsins í Færeyjum og á Grænlandi getur danska dómsmálaráðuneytið, að undangengnum samningaviðræðum við dómsmálaráðuneyti hinna samningsríkjanna, ákveðið þau frávik sem sérstakar færeyskar eða grænlenskar aðstæður krefjast.

III.

Samningsríkin geta gerst aðilar að samkomulagi þessu með

a) undirritun án fyrirvara um fullgildingu, eða

b) undirritun með fyrirvara um fullgildingu, ásamt eftirfarandi fullgildingu.

Fullgildingarskjölunum skal komið í vörslu hjá sænska utanríkisráðuneytinu.

Samkomulagið öðlast gildi fyrsta dag þess mánaðar er hefst tveimur mánuðum eftir að öll samningsríkin hafa gerst aðilar að samkomulaginu. Sænska utanríkisráðuneytið tilkynnir samningsríkjunum um móttöku fullgildingarskjalanna til vörslu og hvenær samkomulagið öðlast gildi.

IV.

Þar til samkomulag þetta öðlast gildi getur hvert samningsríkjanna, í tengslum við aðild sína að samkomulaginu eða síðar, gefið yfirlýsingu um að samkomulagið skuli gilda milli þess ríkis og annarra samningsríkja sem hafa gefið slíka yfirlýsingu. Yfirlýsingin öðlast gildi fjórtán dögum eftir að hún er móttekin til vörslu í sænska utanríkisráðuneytinu.

V.

Frumrit þessa samkomulags skal varðveitt í sænska utanríkisráðuneytinu er lætur hverju samningsríki í té staðfest endurrit.

Þessu til staðfestu hafa neðangreindir fulltrúar, sem hafa fullt umboð, undirritað samkomulag þetta.

Gjört í Stokkhólmi hinn 6. febrúar 2001 í einu eintaki á dönsku, finnsku, íslensku, norsku og sænsku og að því er sænskuna varðar í tveimur textum, öðrum fyrir Finnland og hinum fyrir Svíþjóð, og eru allir textarnir jafngildir.

Lokaákvæði samningsins 26. janúar 2006

II.

Ákvæðum þessa samkomulags skal ekki beitt ef hjúskap hjónanna er lokið eða hjónin eru skilin að borði og sæng áður en það öðlast gildi.

III.

Samkomulaginu verður ekki beitt í Færeyjum eða á Grænlandi, en unnt er að láta það öðlast gildi þar, að undangengnum samningaviðræðum danska fjölskyldu- og neytendaráðuneytisins og dómsmálaráðuneyta hinna samningsríkjanna, með þeim frávikum sem sérstakar færeyskar eða grænlenskar aðstæður geta gefið tilefni til.

IV.

Samningsríkin geta gerst aðilar að samkomulagi þessu með

a. undirritun án fyrirvara um fullgildingu eða staðfestingu, eða

b. undirritun með fyrirvara um fullgildingu eða staðfestingu ásamt eftirfarandi fullgildingu eða staðfestingu.

Fullgildingarskjöl skulu varðveitt í sænska utanríkisráðuneytinu.

Samkomulagið öðlast gildi fyrsta dag þess mánaðar er hefst tveimur mánuðum eftir að öll samningsríkin hafa gerst aðilar að samkomulaginu. Sænska utanríkisráðuneytið tilkynnir samningsríkjunum um móttöku fullgildingarskjalanna til vörslu og hvenær samkomulagið öðlast gildi.

V.

Frumrit þessa samkomulags skal varðveitt í sænska utanríkisráðuneytinu er lætur hverju samningsríki í té staðfest endurrit.

Þessu til staðfestu hafa neðangreindir fulltrúar, sem hafa fullt umboð, undirritað samkomulag þetta.

Gjört í Stokkhólmi hinn 26. janúar 2006 í einu eintaki á dönsku, finnsku, íslensku, norsku og sænsku, og að því er sænskuna varðar í tveimur textum, öðrum fyrir Finnland og hinum fyrir Svíþjóð, og eru allir textarnir jafngildir.

Undirritun samnings

Dagsetning 06/02 1931

Staðsetning: Stokkhólmi