Að flytjast milli landa og ferðast til vinnu
Það á að vera auðvelt að flytjast milli landa og ferðast til vinnu á milli Norðurlandanna. Frá árinu 1957 hafa Norðurlandabúar getað ferðast milli Norðurlandanna án vegabréfs. Vinnumarkaður hefur verið sameiginlegur síðan 1954, um það bil 40.000 manns ferðast til vinnu á milli tveggja Norðurlanda í viku hverri. Álíka margir flytjast búferlum á hverju ári. Tiltölulega mikið flæði fólks er á milli Norðurlandanna. Ekki síst á landamærasvæðunum þar sem þetta flæði er afar mikilvægt.
Það er staðreynd að á undanförnum árum hafa mörg atvinnusvæði orðið til þvert á landamæri, bæði milli Noregs og Svíþjóðar, Noregs og Finnlands og Finnlands og Svíþjóðar. Innan fárra ára er gert ráð fyrir að slíkt atvinnusvæði hafi orðið til milli Danmerkur og Svíþjóðar (Málmey-Kaupmannahöfn).
Mikil hreyfing vinnuafls er jákvæð fyrir norrænan vinnumarkað, ekki síst þess vegna geta Norðurlöndin jafnað sveiflur í vinnumarkaði hvers annars með því að skiptast á vinnuafli. Á Norðurlöndum eru íbúar með svipaða menntun, og tungumálaþröskuldurinn er lágur og auðveldlega yfirstíganlegur. Þess vegna er vinnuafl frá norrænu grannlandi oft mjög eftirsótt.
Þar sem ESB er opinn og sameiginlegur vinnumarkaður, er mikilvægt að stuðlað sé að því að auðvelt og einfalt sé að flytja búferlum eða ferðast til vinnu í nágrannalandi. Það er einnig góð leið til að víkka sjóndeildarhringinn og öðlast nýja reynslu og færni.
Til að auðvelda meðal annars flutning og ferðalög til vinnu milli Norðurlandanna, setti Norræna ráðherranefndin á laggirnar norrænu upplýsingaþjónustuna Halló Norðurlönd í júní 1998. Síðan þá hafa orðið til svipaðar þjónustur á ýmsum landamærasvæðum, bæði á einstökum stöðum og svæðisbundið. Verkefni allra þeirra er að auðvelda flutning til grannlands með því að halda til haga og miðla ókeypis upplýsingum sem nauðsynlegar eru til að geta metið afleiðingar af flutningi eða nýju starfi í grannlandinu, ásamt því að veita þá leiðsögn sem nauðsynleg er þegar ákvörðunin er tekin.
