Anna-Karen (Kuka) Thomassen Hoffmann - Grænland

Anna-Karen „Kuka“ Thomassen Hoffmann er tilnefnd fyrir framúrskarandi og ötult starf sitt með börnum og ungmennum á Grænlandi. Kuka vinnur að miðlun grænlenskrar menningar, hefða og náttúruskilnings til barna og ungmenna með búðum, vinnustofum og praktískum verkefnum. Hún skapar námsumhverfi þar sem börn tileinka sér ekki einungis þekkingu heldur öðlast einnig raunverulega reynslu af því hvernig má lifa í sátt við náttúruna.

Í gegnum verkefni á borð við hreindýraveiðar, fiskveiðar og söfnun plantna kennir hún börnum um sjálfbæra nýtingu náttúruauðlinda og virðingu fyrir vistkerfum og líffræðilegri fjölbreytni. Mikilvægur þáttur í vinnunni er að viðhalda hefðbundinni grænlenskri kunnáttu sem annars á hættu að glatast með vaxandi þéttbýlismyndun og breyttum lífsháttum. Hún kennir börnum að nýta dýrið í heild, frá kjöti til skinns og beina, og að nýta hráefni náttúrunnar til meðal annars matar, fatnaðar og skartgripa. Þetta eflir bæði sjálfsbjargarhæfni þeirra og skilning á sjálfbærni og ábyrgri auðlindanýtingu.

Kuka vinnur með heildstæða nálgun á loftslags- og umhverfismál. Hún hefur rætur í grænlenskri menningu miðlar þannig flóknum viðfangsefnum á borð við loftslagsbreytingar, mengun og auðlindanotkun á þann hátt að þau verða áþreifanleg, viðeigandi og spennandi fyrir börn og ungmenni. Nálgun hennar sameinar hefðbundna þekkingu og nútímalega kennslufræði og stuðlar að þróun gagnrýninnar hugsunar og hæfni þátttakenda til að grípa til aðgerða.

Sérstaklega athyglisvert er framlag hennar til barna og ungmenna í viðkvæmri stöðu, þar á meðal barna sem þurfa utanaðkomandi aðstoð. Hún veitir þeim aðgang að upplifunum og samfélagi sem styrkir sjálfsmynd þeirra, tilheyringu og skilning á eigin menningu.

Starf Kuka hefur mikið gildi, ekki aðeins fyrir hvert barn heldur einnig fyrir varðveislu grænlenskrar menningararfleifðar og sjálfbæra framtíð. Nálgun hennar er bæði nýstárleg og yfirfæranleg, þar sem hún tengir saman hefðbundna þekkingu og nútímalega miðlun og er hægt að innleiða í fleiri byggðarlögum sem fyrirmynd fyrir bæði menningarvöslu og aukinni sjálfsþurft. Hún er sannkallaður eldhugi sem nær að tengja saman kynslóðir með þekkingu, reynslu og virðingu fyrir náttúrunni.