Fjörugar umræður um stjórnsýsluhindranir

29.10.14 | Fréttir
Kimmo Sasi
Ljósmyndari
Johannes Jansson/norden.org
Við umræðuna um stjórnsýsluhindranir á Norðurlandaráðsþingi var ein áleitnasta spurningin sú af hverju starfið gangi eins hægt og raun ber vitni þrátt fyrir að allir séu sammála um að það sé mikilvægt og að leggja þurfi áherslu á það. Eru það embættismennirnir eða stjórnmálamennirnir sem eru tregir í taumi?

Formaður Stjórnsýsluhindranaráðsins, Siv Friðleifsdóttir, var mjög ánægð með umræðurnar.

– Stjórnmálamennirnir skilja vel hver vandinn er og þeir tóku skýrar til orða en ég hafði búist við. Ég var sérstaklega ánægð með athugasemdirnar sem snerust um það af hverju ekki hafi náðst meiri árangur hingað til heldur en raun ber vitni.

Kimmo Sasi, þingmaður finnska Einingarflokksins, var einn af þeim sem benti á embættismennina.

Á meðan við látum embættismennina stjórna ferðinni gerist ekkert. Þeir eru hrifnir af reglunum sínum og vilja engu breyta. Og ráðherrarnir hlusta á þá.

Sasi leggur til að gripið verði til róttækra aðferða til þess að gera starf að afnámi stjórnsýsluhindrana skilvirkara.

– Annað hvort þurfa forsætisráðherrarnir að beita sér meira fyrir því koma málunum áleiðis í löndum sínum og þrýsta á embættismenn, eða þá að samstarfsráðherrarnir fái umboð til að beita sér á fleiri sviðum en sínum eigin þegar málið varðar stjórnsýsluhindranasamstarfið.

Siv Friðleifsdóttir segir að hugmyndir Sasis séu áhugaverðar, en leggur áherslu á að til þess að raunverulegur árangur náist þurfi embættismenn og stjórnmálamenn að taka höndum saman.

Stjórnsýsluhindranaráðið hóf störf 1. janúar 2014 og á verkefnalistanum eru sem stendur 25 stjórnsýsluhindranir í forgangsflokki. Til viðbótar því að ryðja úr vegi þeim hindrunum sem fyrir eru í vegi frjálsrar farar á Norðurlöndum á Stjórnsýsluhindranaráðið að reyna að koma í veg fyrir að nýjar hindranir verði til og bæta upplýsingagjöf til almennings um hindranirnar. Gagnagrunnurinn um stjórnsýsluhindranir er áþreifanlegt dæmi um það sem gert hefur verið til að auðvelda almenningi að fá upplýsingar um stjórnsýsluhindranir á Norðurlöndum.