Eiríkur Örn Norðdahl

Í skáldsögu Eiríks er djarflega tekist á við samhengi og rök tilverunnar.

Sögusviðið er Ísafjörður árið 1925, persónur eru fjölmargar og í rás sögunnar myndast umtalsverð spenna milli heimamanna og guðsmanna, þjóðtrúar og guðstrúar, trúar almennt og vísinda, siðmenningar og náttúrulögmála. Drykkjuskapur og lauslæti eru frekar regla en undantekning í fari bæði Ísfirðinga og prestastéttarinnar sem mætt er á staðinn. 

Sagan hefst á því að hempuklæddir prestar streyma inn í bæinn úr öllum áttum. Til stendur að halda fjölmennustu prestastefnu Íslands. Guðsmennirnir fá sér í staupinu og fletta upp um sig hempunum þegar því er að skipta. Bæjarbúar kunna því vel, nema þegar prestarnir stinga af með eiginkonur þeirra. Foringi prestaflokksins er Herra Jón Hallvarðsson, yngsti og myndarlegasti biskup Íslands fyrr og síðar. Hann er fagur, blíðlyndur, drykkfelldur og viðkvæmur. Biskupnum hefur verið uppálagt að afsanna tiltekna þjóðsögu, og styrkja með því kristna trú. Það endar með skelfingu. Í því ferli birtist guð Ísfirðingunum og prestunum, líkamnast í fjallinu ofan við bæinn. 

Þegar fulltrúi himnaríkis hefur ráðskast með söguþráðinn er auðvitað von á þeim úr neðra og „árum“ hans. Sú innkoma er lævísleg eins og við má búast. 

Vegna kraftaverkanna sem í sögunni verða er stefnt inn á sögusviðið hópi vísindamanna til þess að vinna bug á meinlokum alþýðunnar. Þeir mæla allt og rökræða mikið, prestum og Ísfirðingum til lítillar ánægju. Þjóðtrúin á ekki samleið með kristinni trú, trúin vill ekki vísindi, vísindamennirnir ná hvorki sambandi við Ísfirðinga né presta en fulltrúar himnaríkis og helvítis ná ágætu sambandi öðru hverju við suma!

Biskupinn kynnist búðarlokunni Engilráð og ástarsaga þeirra nær sér á flug, þrátt fyrir gerólíka þjóðfélagsstöðu. Tryggðin og lauslætið takast á, stéttaskiptingin fær engum vörnum við komið þegar nánd ástarinnar, eða greddan, krefst réttar síns. Andstæðurnar spretta alls staðar fram. 

Lítilmótlegasta alþýðukerling bæjarins, verður, eftir heimsókn guðs í þorpið, andlegur leiðtogi lítils safnaðar sem ber hana um í hjólbörum og leitar ráða hjá henni. Séra Jónas mannspartur, hinn dvergvaxni sóknarprestur Ísafjarðar, gnæfir (þrátt fyrir smæð sína) yfir prestahjörðina. Náttúrulögmálin hrósa sigri að lokum. 

Eiríkur Örn Norðdahl (f. 1978) er einn afkastamesti og fjölhæfasti rithöfundur Íslands. Hann hefur gefið út mörg ljóðasöfn, birt framúrstefnuljóð og kannað mörk ljóðlistarinnar með myndljóðum, stafrænni ljóðlist og hljómorðaviðburðum. Hann hefur jafnframt gefið út skáldsögur, tekið virkan þátt í samfélagsumræðu og skrifað ritgerðir, kjallaragreinar og álitsgreinar. Eitt þekktasta verk hans er skáldsagan Illska sem tilnefnd var til bókmenntaverðlauna Norðurlandaráðs árið 2014.