Sendinefnd Norðurlandaráðs á fundi kvennanefndar Sameinuðu þjóðanna: Konur verða að koma að friðarviðræðum

Á fundi kvennanefndar SÞ í New York dagana 10.–21. mars fluttu sendinefnd Norðurlandaráð og fulltrúar norrænu þjóðþinganna sameiginlegt erindi um konur, frið og öryggi.

„Það hallar enn gríðarlega á konur þegar kemur að friðarviðræðum. Það bitnar bæði á öryggi kvenna og trúverðugleika friðarviðræðnanna,“ segir Eva Lindh, formaður norrænu velferðarnefndarinnar.

Sendinefndin kallar eftir auknum aðgerðum í tengslum við ályktun öryggisráðs SÞ nr. 1325 um konur, frið og öryggi, sem samþykkt var fyrir meira en 20 árum, til að tryggja réttindi kvenna á átakasvæðum.

Jafnframt beindi sendinefndin kastljósinu að því að kynbundið ofbeldi og staða kvenna í stríðsátökum sé enn á meðal alvarlegustu mannréttindavandamála á heimsvísu.

„Kynferðisofbeldi gagnvart konum og börnum er enn notað sem vopn til þess að kúga og valda almenningi tjóni í stríðsátökum. Þess vegna verða konur að koma að friðarstörfum og enduruppbyggingu,“ undirstrikaði Eva Biaudet, sem einnig var hluti af sendinefndinni fyrir hönd norrænu velferðarnefndarinnar.

Fundur kvennanefndarinnar í ár fór fram á tímum þar sem við sjáum sótt að réttindum kvenna í mörgum löndum. Evu Lindh og Evu Biaudet var mikið í mun að sýna að Norðurlönd standi saman og taki skýra afstöðu gegn því bakslagi sem greina má í jafnréttismálum í heiminum.  

„Það er sótt að réttindum kvenna um allan heim. Líka á Norðurlöndum. Norðurlönd verða að beita kröftum sínum í að berjast gegn þessari þróun,“ segir Eva Lindh.

Eva Lindh og Eva Biaudet fyrir utan höfuðstöðvar Sameinuðu þjóðanna í New York.

Í ár eru 30 ár frá því að 181 land skrifaði undir Peking-yfirlýsinguna árið 1995, framkvæmdaáætlun þar sem sett eru fram tólf stefnumarkandi áherslusvið til þess að efla réttindi kvenna, meðal annars um baráttuna gegn ofbeldi gagnvart konum og um aðkomu kvenna að friðarviðræðum.

69. þing kvennanefndarinnar var helgað því að fylgja yfirlýsingunni eftir og skoða hversu langt við höfum náð. Ljóst er að gera þarf meira í því að tryggja réttindi kvenna á átakasvæðum og auka aðkomu þeirra að friðarviðræðum eigi markmið Peking-yfirlýsingarinnar að nást.

„Þegar konur taka þátt í friðarviðræðum aukast líkurnar á því að langvarandi samningar náist. Við þurfum að koma okkur upp kerfum sem gera frið ekki aðeins mögulegan heldur langvarandi,“ segir Eva Lindh.